دختر گفت:زیبایی هایی هستند که به هزار زیبایی ظاهری می ارزند.

پسر گفت:چه حرفا!با این صورت زشت حرف از زیبایی هم می زند.

و چشمهایش را با غرور از دختر بر گرفت.

دختر گفت:به نظر من درون آدم ها خیلی از ظاهرشان مهمتر است.

پسر برخاست و بی اعتنا به حرفهای دختر رفت.

اشک در چشمهای خوش رنگ دختر حلقه زد

 و پسر هرگز زیبایی رنگ چشمهای دختر را

و از آن مهمتر

 نجابتی را که نگذاشت به پسر بگوید:

 چقدر صورت و اخلاقش ناهماهنگ و بدترکیب است،ندید.